دوشنبه، تیر ۱۶، ۱۳۹۹

چامه در زیستن


استاده‎ام

با خطبه‎ای بلند

روبروی نگاهت

رغمارغم غربت تنهایی

 

نت‎های صلح جهان

گوشه گوشه‎ی آوازش

از امتداد لبانت

شمایل فردا را

در بوسه‎های مکرر

                      کش می‎دهد

 

میلاد جهان

میعاد چشم‎های تو و

راز ستاره‎هاست

و شانه‎هایت

عاشقانه‎ترین چکامه‎ی رفتن

در حریر کلماتم


هیچ نظری موجود نیست: